დასრულდა ცრემლებით ბანალურად
ერთი სიყვარულის პრემიერა,
პირქუში სიზმრებისთვის გამიმეტე
ასე თავნება და ნებიერა.
არადა, ღმერთმანი, თავი მომწონს,
მართლა კარგი ვარ და სასურველი,
მიკვირს – ადექი და შემელიე,
მიკვირს – უჩემობას გაუძელი…
ვაი – შენ თორემ მე რა მიჭირს,
მე ჩემს ტყე-უღრანებს გადავლახავ…
შენებრ გონიერი იმდენია,
ჩემებრ თავქარიანს სადღა ნახავ
