Leqsebi.com

დროის გრძელ სუფრაზე ნადიმობდა თურმე სიკვდილი,
ვეღარ ძღებოდა, ხელებს ატანდა ყველა კერძს ხარბად,
სიცოცხლე იდგა მერიქიფედ, ავსებდა უმალ,
სიკვდილისაგან მუსრგავლებულ დროების ტაბლას.

სიკვდილი ჭიქას ჭიქაზე ცლიდა,
არ იღლებოდა, არცა თვრებოდა,
დილით შესვავდა მზის სადღეგრძელოს,
ღამით მთვარესთან ერთად ღრეობდა..

მზე სიკვდილისგან ნადღეგრძელები,
სიცოცხლეს სხივით ეფერებოდა,
მთვარე დამთვრალი სიკვდილთან ერთად
სიცოცხლეს ხათრით მზედ ექცეოდა.

მკრთალ სხივს ჩუქნიდა, მზის ვერ სადარებს,
მაგრამ სიცოცხლეს შუქად ნაკმარებს.
ღამეს დღე ცვლიდა, დღეს ისევ ღამე,
დარი ავდარებს, ავდარი დარებს.

დრო გადიოდა, სუფრაზე სიკვდილს
სიცოცხლე ედგა კვლავ მერიქიფედ.

14.08.09

მინდა რომ შენი მონატრება ვიყო უსაზღვრო,
ფიქრობდე ჩემზე დღეში თუნდაც სულ ერთი წამი,
არ მემეტები იმისათვის, რომ ცრემლი ღვარო,
მე შენ მიყვარხარ, სიყვარულში – ეს მე ვარ ხამი.

მსურს მონატრება შენი ვიყო მე უსაშველო
და სურვილებში ლანდად გედგეს ჩემი აჩრდილი,
როგორ მინდოდა, რომ ამ ქვეყნად სულ ერთად გვევლო
წადილი დარჩა ასე, ჩემგან არც კი განცდილი.

მენატრებოდი და ყოველ წამს მელანდებოდი,
სული განიცდის დადაგული გულის ტკივილებს,
მე რომ მიყვარდი – შენ წუთით არ გაგონდებოდი,
ჩემი სიკვდილი შეწყვეტს თქვენთან მწარე ჩივილებს.

მოგაგონდები, ისევ შეჰკრავ წამით გრძელ წარბებს,
აგეტირება, ტირილი რომ არ გენდომება,
ზეცის აწყვეტილ ცხოვრებიდან ვამტვრევ დარაბებს
ცრემლიან თვალებს დაგიკოცნი და გეამება.

შენს სიყვარულში საუკუნეს რომ ვაცილებდი
ობოლი სულის კივილს მუდამ განიცდის გული,
ზეცის მონაბერ მე შენს სუნთქვას ვაყვავილებდი,
და ნათელ ღამეს ვარსკვლავებში ვწან თაიგული.

მიმაფრენს რაში – ილეწება რაც მხვდება გზაზე
მივუახლოვო მინდა ზეცას აწვდილი ხელი,
ღამის წყვდიადში ვარსკვლავებით მოჭედილ ცაზე
მე ცისარტყელით გამოვსახე შენი სახელი.